Wederom een leuke opkomst van F1 en F2 stockcars en, voor deze keer, aangevuld met een Rodeo klasse.
Ditmaal was er voor gekozen om alle stockcars, voorafgaande aan de finale, twee heats te laten rijden. Afsluitende race, net als voorgaande keren, de grand national.

Heat 1:  #217 / #63 / #92 / #21 / #157 / #26 / #94 / #146 / #12 / #40 / #52 / #332 / #44 / #227 / #34 / #17 / #502 / #541 / #13 /

Heat 2: Onno zijn eerste optreden van de avond. Van start in een veld van 23 stockcars vanaf de achterhoede tussen de overige zogenaamde 'rode daken'.
Ondanks de kleddernatte baan kon Onno goed op koers blijven en een, voor de omstandigheden, goede snelheid ontwikkelen. Daar waar de concurrentie voortdurend pirouettes aan het maken was bleef hij in het rechte spoor. Door steeds handig de uit koers geraakte auto's te ontwijken kon hij afsluiten op een verdienstelijke vijfde plaats. Eén en ander deed meer denken aan Russische roulette dan aan stockcar racen, deze keer was het goed gegaan.
# 84/ #29 / #60 / #25 / #11 / #73 / #32 / #840 / #22 / #53 / #33 / #46 / #61 / #113 / #93 / #540 / #226 / #267 / #131 /#23 / #90 / #UK146 / #223 / #59 /

Heat 3: #217 / #146 / #12 / #21 / #92 / #44 / #227 / #26 / #157 / #74 / #17 / #13 / #502 / #94 / #541 / #52 / #63 /

Heat 4: Onno zijn tweede race. Voorafgaande hieraan werd er door JanAge een paar veranderingen aan de setting gedaan. Zo werd er gekozen voor een andere band rechtsvoor en werd het 'cross weight' iets verhoogd. Deze manche zou het allemaal wat moeizamer gaan. Kon hij de eerste keer alle opstakels ontwijken, deze keer slaagde hij daarin niet. Steeds wanneer er een paar posities waren gewonnen moesten deze weer worden prijsgegeven door het oponthoud opgedaan als gevolg van de veelvuldige crashes rondom op de baan. Tevens was vanaf de start duidelijk dat de nieuwe setting geen verbetering was, er was duidelijk sprake van meer 'overstuur' waardoor de bochten moeilijker te ronden bleken.
Door de vele uitvallers kon Onno afsluiten op een achtste plek, dit met een lekke band rechtsvoor en zoals later in de pits bleek een kromme vooras.
#25 / #84 / #76 / #46 / #540 / #61 / #53 / #11 / #93 / #29 / #23 / #22 / #113 / #840 / #90 / #226 /

Finale: 24 stockcars op de baan, Onno weer van start met de oorspronkelijke setting, een nieuwe voorband en een gerichte vooras. (met dank aan team de Buck voor het gebruik van hun deksels handige pers om de as recht te drukken).
Deze finale zou niks worden, Onno steeds uit koers en in de rondte en bijna voortdurend in de clinch met andere deelnemers. De stockcar was duidelijk minder goed te handelen als de twee voorgaande heats, achteraf bleek een kromme fusee aan de linker zijde daaraan debet.
Onno eindigde uiteindelijk op de zevende plaats in deze finale die overtuigend werd gewonnen door #217 Ron Kroonder.
#217 / #29 / #33 / #22 / #17 / #25 / #11 / #92 / #84 / #540 / #12 / #76 / #23 / #53 / #146 / #21 / #26 / #74 / #227 /#61 / #44 / #46 / #840 / #60 /

Grand national: Doordat de fusee niet tijdig kon worden vervangen is Onno in deze heat niet aan de start verschenen.
#74 / #61 / #76 / #84 / #60 / #63 / #22 / #217 / #53 / #12 / #46 / #46 / #17 / #13 / #44 /

Volgende race bij de FAC in Blauwhuis op zondag 7 September

Helaas is er weinig goed nieuws te melden voor wat betreft de team prestaties. De laatste races zijn erg stroef verlopen, de snelheid zit er goed in maar helaas blijft de pechduivel ons achtervolgen. Veel lekke banden en kromme velgen, motorpech in de vorm van gebroken zuigerveren en veel schade aan de carrosserie. Met name de voorlaatste keer in st.Maarten waar de gehele voorbumper en voorasophanging waren gekreukeld was een vervelend einde van de finale.
Tussen de races door wordt er steeds hard aan de stockcar gewerkt om optimaal geprepareerd aan de start te kunnen verschijnen, tot op heden blijven de raceresultaten echter uit.
De laatste race in st.Maarten, het open Nederlands kampioenschap was er zo één om snel te vergeten. Vier keer niks,  één keer beide banden aan de binnenzijde lek en de overige twee manches en finale uitgevallen door schokdemper problemen. Gebleken is, in geval van een wat slechtere conditie van de baan, dat de vering niet op orde is. De schokdempers slaan stuk of raken lek waardoor steeds vroegtijdig moet worden gestaakt. De exacte oorzaak is nog niet bekend, vooralsnog lijkt de wijze van ophanging hier debet aan. 

De eerstvolgende wedstrijd zal aanstaande zaterdagavond zijn in Emmen waar Onno zijn kunnen kan vertonen op de gravelbaan van de ASE.
Hopelijk zal hier het keerpunt zijn en kunnen de laatste vijf races het seizoen 2008 nog redden.

Twee keer drie heats en een afsluitende finale stonden er deze dag op het programma, Onno kon meteen aan de bak in de eerste heat.

Heat 1: De baan was nog nat door het sproeien en door de regenval, aan de binnenzijde was er echter reeds een droog spoor gereden door de eerdere raceklasses.
Op de droge plekken kon Onno goed snelheid maken, ook in de bochten. Zodra hij echter uit het spoor raakte was meteen alle grip weg en volgde er meteen een pirouette. Doordat dit een aantal keren gebeurde kon hij geen snelle ronde tijden zetten en eindigde in het achterveld. Tevens werd duidelijk dat er ook nog wat aan de setting gedaan moest worden, een betere rechtuit stabiliteit en meer grip in de bocht was gewenst. Caster, cross-weight, rebound links en compressie rechts werden aangepast.

Heat 3: Dit zou een perfecte race worden. Onno kon van de achterhoede in een aantal rondjes oprukken naar de top. Het laatste deel van de race onbedreigd op kop, het linker voorwiel strak langs de binnenlijn sturend en finishend op de eerste plek.
Veel hoefde er na terugkomst niet te worden gedaan. Alleen de vooras werd nog iets verder gekanteld om het effect van de eerdere instelling nog iets te vergroten.

Heat 5: Deze race had een herhaling kunnen worden van de voorgaande. Echter doordat Onno in de beginfase wat vertraging opliep in duels met de competitie, was er onvoldoende tijd om deze klus te klaren. Geen schade opgelopen, ook na deze race kon de crew gaan zitten duimen draaien.

Finale: Op de inmiddels kurkdroge en behoorlijk stoffige baan werd er een spectaculaire finale afgewerkt. Onno zou hier maar een paar rondjes van meemaken. Hij raakte verstrikt in een andere deelnemer, raakt uit koers en in de greppel. Einde oefening, game over.
De finale werd gewonnen door een 'golden oldie', Minne Meijer. Deze had, speciaal voor de gelegenheid, zijn oude #69 stockcar weer van stal gehaald. Hij reed de hele dag alsof hij de duivel op z'n hielen had en stapte na iedere race met een 'big smile' uit zijn bolide. Weet zeker dat er een aantal ýoungsters' zich achter de oren hebben gekrabt, en volledig terecht. Minne werd gehuldigd als de nummer twee achter dagwinnaar Haye Dijkstra.
[foto 1]      [foto 2]
 

Een lekker race-dagje, de volgende oefening is zaterdagavond 21 Juni en zondag 22 Juni in Emmen bij de ASE.

Dan afgelopen weekeinde bij de NAC in st.Anna. Voorafgaand aan deze race was er nogal wat om te doen geweest. Voornaamste struikelblok was het feit dat de FAC in  Blauwhuis op de zondag ook een race had gepland. Jammerlijke zaak natuurlijk omdat dit gedeeltelijk ten koste van het EK kampioenschap zou gaan. Gelukkig hebben bestuur van beide clubs de koppen bij elkaar gestoken waardoor de FAC race is uitgesteld en de volgende race data grotendeels op elkaar zijn afgestemd.

De zaterdag, start van de het EK. De stockcar was weer up to date na de forse schade oplopen in Emmen. Een aantal velgen moesten er worden bijgemaakt, de achterasophanging gedeeltelijk vervangen en een nieuwe achterbumper aangelast.

Het EK programma zag er als volgt uit:
Zaterdag: Vier voorrondes om punten te verzamelen
Zondag: Drie heats voor punten gevolgd door een A en een B finale. De A finale voor de rijders met de meeste punten strijdend om de EK titel. De B finale voor de rest van de deelnemers.

Heat 1: Onno z'n eerste race van de dag begon redelijk goed. De NAC had een lange en ruime baan uitgezet op de keiharde Bildse klei. De opening races werden gekenmerkt door de gladde graslaag die er af moest worden gereden. Onno had hier vrij veel last van waardoor hij te sterk driftend bocht drie inging, vervolgens door BouweArjen niet tijdig kon worden ontweken waardoor de bumpers in elkaar haakten en beiden stil kwamen te staan. Uiteindelijk konden beiden hun weg weer vervolgen, maar wel met een ronde achterstand.
Een goede eindklassering zat er dus niet in deze ronde.
Na terugkomst in de pits werd besloten om voorlopig niets aan de setting van de auto te doen en de ontwikkeling van de baanconditie eerst af te wachten.

Heat 2: Onno van start op pole position in zijn tweede race van de dag. In bocht 1 zou het meteen mis gaan. Na de rollende start werd hij in de eerste bocht bij een onnozele en onnodige actie door één van de meest ervaren rijders vol op het linker achterwiel geraakt. Gevolg een kromme velg [foto] en een afgebroken veerpoot. Einde van de race dus. (#3 bedankt)

Heat 3: In bocht drie van de eerste ronde zou het weer raak zijn. Onno werd vol in de zijkant geraakt ditmaal door één van de minst ervaren rijders van het veld. Als een ware kamikaze piloot dook deze zonder te remmen de bocht in en de bocht uit, Onno met zich meesleurend.
Einde van de race in de greppel die rond de baan was gegraven. Het zou echter nog niet geheel over zijn. Hoe onwaarschijnlijk ook, Onno zijn auto werd nog een keer geraakt door een stockcar die het voor elkaar kreeg om zelfstandig de bocht uit te vliegen. Dit ondanks het feit dat de bochten zo ruim waren opgezet dat je deze met gemak met drie Hummers naast elkaar zou kunnen ronden. Deze keer was het de vader van de eerder genoemde kamikaze, " it's all in the family " zullen we maar zeggen. (#102 en #2 bedankt).

Terug in de pits werd de balans opgemaakt. De schade viel tegen. Aanvankelijk leek het erop alsof de linker achterrem bleef hangen maar dit bleek niet het geval. Het linker cardanlager was stuk gelopen en de linker steekas was niet rond te draaien. De oorzaak was niet meteen duidelijk, besloten werd om de steekas te demonteren. Dit was niet zo simpel, de steekas zat muurvast in het cardan en was er pas uit te slaan nadat eerst ook de rechter steekas was gedemonteerd. Aanvankelijk werd gevreesd voor een defekt differentieel en dus ook een zeker einde van het weekeinde.
Met nu beide steekassen gedemonteerd werd de balans opgemaakt. Het cardan/wiellagers links stukgelopen en de cardanbuis uiteinde links verbogen. Besloten werd om de cardanbuis gedeeltelijk door te slijpen, te richten en weer aan te lassen. Het afrondende lasje werd vakkundig gelegd door Andries (kul) de Vries. Na montage van een nieuwe steekas en cardanlager zou de klus geklaard moeten zijn.

De vierde en afsluitende race voor de zaterdag was reeds geweest en de eindmontage zou moeten wachten tot de volgende dag. (er moest eerst een feestje worden gevierd om deze teleurstellende dag te kunnen vergeten)

Het enige positieve van deze dag was het feit dat het team tussen de races door een nieuwe krik kreeg aangeboden door de familie Meersma uit Minnertsga. De Meersma's zijn vrienden van het team en trouwe supporters van Onno.
Jelle en Roos, bedankt. [foto1]  [foto2]

De zondag, Onno al vroeg uit de veren om de achteras weer af te monteren. De rest van het team was iets later present. Naar alle waarschijnlijkheid omdat deze de voorgaande dag iets harder hebben gewerkt en dus ook wat meer nachtrust konden gebruiken.
 

Heat 2: Van start voorin het veld met alle kans op een topklassering. Was het in de eerste paar rondes steeds wachten op het moment dat Onno de eerste plaats kon overnemen, al naar gelang de race vorderde bleek de snelheid steeds meer te temperen. Aan het einde van deze manche was Onno door bijna het gehele veld ingehaald, onvoldoende motorvermogen was de oorzaak daarvan. Het werd een negende plaats uiteindelijk.
In het rennerskwartier kon de diagnose worden gesteld. Een losgetrilde wartel van een brandstofleiding en een doorgeslagen bougie.
Beide problemen werden snel opgelost, op naar race twee van de dag.

Heat 3: Dit zou een leuke race worden. Onno kon het tempo van de eerste fase van vorige race weer oppakken en vasthouden tot aan het einde van de race. Een tweede plaats werd zijn deel. Het gehele team duidelijk in z'n sas. Hoewel op dat moment reeds  duidelijk was dat er onvoldoende punten waren verzameld om in de A-finale uit te mogen komen, was het een opluchting om eindelijk weer eens leuk te kunnen racen.

Heat 5: In deze race werd, voor het eerst dit weekend, duidelijk hoe competitief de nieuwe stockcar is. Onno kon volop strijd aangaan met Bate Feenstra en Haye Dijkstra. Na een leuke strijd kon hij deze beide achter zich laten. Halverwege de race kwam hij echter een oude bekende tegen, de kamikaze die hem de voorgaande dag in de derde heat buiten de wedstrijd plaatste. Hij kon de verleiding niet weerstaan en deed een paar pogingen om z'n gram te halen. Weinig kans op een baan als deze, de lompe containerbakvormige staalconstructie wist van geen wijken, waarna Onno eieren voor z'n geld koos en hem passeerde.
Haye en Bate hadden inmiddels hun kans schoon gezien om de verloren posities weer terug te pakken, waarna Onno eindigde in het achterveld. Een wat vertekend beeld, maar meer als een tiende plaats zat er nu niet in.

B-finale: Onno van start op de tweede startplek, in een startveld waarin hij hoge ogen zou moeten kunnen gooien. Na de start moest Onno afrekenen met twee voorgangers waarna hij resoluut de kop nam. In een moordend tempo wist hij zijn rondjes te maken, soeverein tot aan de finish en juichend over de streep. De ontlading was groot, een keerpunt bereikt ?

A-finale: Door Onno werd er aan deze finale voor de EK-titel niet deelgenomen, door Richard Talsma wel. Hij heeft het gehele weekend goed gepresteerd en zou dus als enige het Mopar team vertegenwoordigen. De verwachtingen hoog gespannen, in Emmen was hij immers ook al de snelste in de finale gebleken.
Meteen na de start zou Richard echter een achterstand oplopen met de top drie die niet meer te overbruggen was. Volgende keer misschien toch Boss Bess's [foto] instructies iets nauwgezetter opgevolgd ?
Desalniettemin, Richard een prima optreden, van harte.
Jan van der Iest was het uiteindelijk die met de ruime prijzenpot aan de haal ging. Ouwe Bijlsma in een spannende strijd achter zich latend.

Einde van een leuk weekend stockcar racen met de nodige teleurstellingen voor ons team maar gelukkig ook een mooie afsluiting.

Volgende race, zondag 8 Juni bij de ACON in st.Maarten.   

De stockcars verdeeld over 4 manches, waarbij iedere rijder drie keer aan de start verschijnt. Na deze vier voorrondes een afsluitende finale race.
Voor aanvang van de race zijn er aan de stockcar van Onno geen wijzigingen gedaan ten opzichte van de laatste race van de voorgaande dag.

Heat 1: Onno kon meteen van start in de eerste ronde op de 12e plaats. Kort na de start bleek het wat moeizamer te gaan als verwacht. Met name de bochtsnelheid lag te laag en het hardnekkig terugkerend probleem van onjuist aanremmen voor de bocht speelde weer parten. Blijkbaar was de baan toch weer wat anders als de laatste race op de woensdag zodat het team zich zou moeten beraden wat te veranderen om snellere rondetijden te genereren. Tijdens de race liep Onno nog de nodige schade op aan z'n voorbumper. Een zeer belegen rijder was de weg even kwijt, stond geparkeerd middenin de bocht met z'n neus tegen de rijrichting in. Deze was niet tijdig te ontwijken waardoor Onno de rechter kant van de voorbumper zwaar beschadigde.
De manche werd afgesloten op de achtste plaats, onvoldoende winst dus.

#40 / #64 / #41 / #29 / #17 / #94 / #74 / #11 / #223 / #26 / #112 / #23 / #540 / #76 / #541 / #53

Heat 2: Voor aanvang van deze heat werd de linker stabilisator van de achteras hoger gezet om zodoende meer druk en grip op het linker achterwiel te realiseren. Doel meer tractie en snelheid bij het uitkomen van de bocht. De bumper werd zo goed mogelijk gericht, gelast en versterkt.
16 stockcars van start, Onno op de 11e positie.
Om te kunnen beoordelen of deze ingreep succesvol was heeft het team nog een ronde moeten wachten. Een halve baan na de rollende start raakte Onno in het gedrang uit koers en belande bovenop een modderhoop aan de binnenzijde van het parcours. Voor- of achteruit gaan was uitgesloten, dus einde van de race.

 #52 / #3 / #29 / #146 / #76 / #43 / #94 / #26 / #151 / #17 / #41 / #23 / #74 / #40 / #53 / #11

Heat 3: Deze ronde kon worden overgeslagen.

#94 / #29 / #3 / #64 / #43 / #17 / #23 / #76 / #540 / #112 / #223 / #52 / #146 / #541

Heat 4: Van start op plek 8, 17 auto's in totaal. Tussen de 3e en de 4e heat was er een flinke regenbui geweest waardoor de baan spekglad en modderig was geworden. Gelukkig voor de stockcars was er door de kevers en stockcar F2 's reeds een behoorlijk droog spoor gereden.
In deze race kon Onno redelijk meekomen, mits hij in het droge spoor bleef rijden. Een paar keer raakte hij daarbuiten waarbij enige tijd en posities verloren gingen. Voor zover dit goed te beoordelen was kon de aangepaste setting niet veel voordeel bieden, bijstelling zou opnieuw noodzakelijk zijn.
Bij het afvlaggen bevond Onno zich op de zesde positie.

#40 / #3 / #112 / #540 / #41 / #11 / #26 / #541 / #43 / #64 / #52 / #146 / #53

Finale: Vooraf aan deze laatste manche van de dag werd, na het beluisteren van Onno zijn bevindingen tijdens de race, een laatste ingreep aan de frame instelling gedaan. Besloten werd om de panhard stang op de achteras bij te stellen om het overstuur te verminderen.
In deze finale 17 stockcars, Onno helemaal achteraan. Meteen na de start bleek de veranderde instelling zijn vruchten af te werpen. Onno kon in hoog tempo zijn rondjes rijden. Laat in de remmen voor de bocht, met hoge bochtsnelheid door de bocht en met veel grip, op beide wielen, bocht uit. Op indrukwekkende wijze richting voorhoede met alle kans op een goede eindklassering. Helaas werd Onno daarna geraakt op z'n linker achterwiel waardoor de velg krom raakte. Hij kon de race wel vervolgen maar niet in hetzelfde racetempo. Het slingerende achterwiel had hiervoor onvoldoende grip. Jammer, het was leuk geweest om te zien waar het uiteindelijk had kunnen eindigen.
Deze finale werd gewonnen door #26 Durk Greidanus

 #27 / #17 / #64 / #74 / #43 / #26 / #11 / #3 / #53 / #540 / #40 / #94 / #223 / #146 / #112 / #41 / #23

Een racedag waar het allemaal een beetje stroever ging als daarvoor. Echter met een prima afsluiting waarbij alles, voor het eerst met de nieuwe auto, allemaal klopte.
De FAC kan tevreden terugkijken op twee mooie racedagen en een perfecte baan.

Volgende race bij de ASE in Emmen op zaterdagavond en zondag 17 en 18 Mei.

Op naar Emmen alwaar op zaterdagavond de eerste 'shale-track' stockcarrace van Nederland zou plaatsvinden. Het moet gezegd, de heren van de ASE hebben een pracht circuit gerealiseerd, een sintelbaan geheel in Engelse stijl.
Een ruim deelnemersveld in de stockcarformule 1 en 2 en een goeie opkomst van publiek, een droomstart voor iedere potentiële track promotor.

Hebben de ASE medewerkers hun wintermaanden als ware turfstekers zwaar ploeterend doorgebracht in de Drentse veengrond, ook de team h11 leden hebben niet stilgezeten. Na het nodige denkwerk en maanden van intensief constructie-, las-, sleutel-, en lakwerk is er een stockcar gefabriceerd die blijkbaar bij velen in de smaak valt gezien het aantal gemaakte foto's en ontvangen complimentjes.
Een nieuw seizoen met een kompleet nieuwe stockcar, 1365 Kg schoon aan de haak en met een deels gereviseerde 500 cub-inch Dodge Mopar motorblok. Ook de Volvo vrachtwagenmotor is op de schop geweest, de nieuw geplaatste zuigers bewegen zich voort in nieuwe cilinderbussen.

Na de officiële opening was het tijd voor de allereerste race op het gloednieuwe circuit. In Emmen wordt er gereden volgens de internationale regels van de Engelse Brisca.
Gevolg hiervan is een andere manche verdeling, teweten :
- drie voorrondes waarvan de eerste tien zich direct plaatsen voor de finale
- één conselation waar zich nog eens zes in een herkansing kunnen plaatsen voor de finale
- de finale waarin de dagwinnaar wordt bepaald
- de Grand National, als afsluitende race van de dag, waar een gelimiteerd aantal rijders aan mee kan doen

Heat 1: Onno kon meteen aan de bak, samen met 15 andere stockcars. Hij mocht beginnen op de elfde plek. De baan was behoorlijk nat en glibberig in de eerste paar rondjes. Dit drukte de snelheid en veroorzaakte dat Onno de staalplaten boarding toucheerde. De eerste deukjes in de nieuwe bolide waren een feit.
Daarna was er meer grip en ging de snelheid omhoog. Onno kon meteen al leuk meedoen in de race, opmerkelijk omdat dit zijn eerste meters op deze baan en met een nieuwe auto betrof. Wel werd duidelijk dat er nog wat aan de afstelling van het chassis moest worden gesleuteld om de echte snelheid erin te krijgen. Het eerste aandachtspunt was de rembalans tussen de voor- en achterrem. De overmatige remwerking achter veroorzaakte veel overstuur bij het ingaan van de bocht, hetgeen zelfs op een gegeven moment een spin veroorzaakte.

Het werd uiteindelijk een vijfde plek met de zesde snelste tijd gerealiseerd in de zestiende ronde.

#35 / #64 / #33 / #22/ #11 / #90 / #267 / #63 / #474 / #502 / #57 / #146 / #60 / #332 / #227

Bij terugkomst in de paddock bleek dat er toch iets meer gesleuteld moest worden. Bij het nadraaien van alle cruciale boutverbindingen werd ontdekt dat de panhard bar bevestiging was ingescheurd op de achteras. Het probleem werd, voor zover mogelijk, met een lasje vakkundig opgelost door WillemJan. Uiteraard werd ook de rembalans bijgeregeld om het overstuur probleem te verhelpen.

De finale: 37 stockcars aan de start, een race over 21 ronden met Onno op de 22e startpositie. Meteen vanaf de start, kon Onno voortvarend opzetten naar de top, steeds behendig alle opstakels op de baan ontwijkend. De aangepaste instellingen bleken hun werk goed te doen. het overstuur beperkend tot een minimum. Het zou een finale worden met veel actie op de baan, waarbij Onno tot aan de streep goed partij kon geven. In de laatste ronde wist hij z'n snelste tijd te realiseren om uiteindelijk te finishen op de zevende plek.

 #63 / #29 / #217 / #84 / #67 / #33 / #11 / #26 / #22 / #64 / #60 / #88 / #35 / #808 / #53 / #23 / #32 / #215 / #2 / #74 / #151 / #540 / #541 / #267 / #840 / #46 / #52 / #40 / #146 / #43 / #uk606 / #474 / #44 / #90 / #502 / #32 / #24 /

De laatste aansluitende race na de finale kon Onno helaas niet aan deelnemen. De afgescheurde, en eerder op de avond gelaste, panhard bar op de achteras bleek wederom een probleem. Er was onvoldoende tijd dit goed te herstellen zodat de finale meteen de afsluiter van de dag was.

Een perfecte racedag met een prima eindresultaat. Uiteraard werden alle details van de races uitvoerig nabesproken door het team tijdens de after party. Het zou nog laat worden (er was immers veel te bespreken)

Volgende race, 27 April bij de ACON te st. Maarten

Meer foto's op de PICTURES / NEW STOCKCAR pagina.

De stockcar is vandaag naar Bolsward Schadeherstel gebracht waar op maandag de reklame wordt aangebracht door Haan Reklame. Na een laatste blanke laaklaag, aangebracht door Onno, zal de auto  'ready to race' zijn.

De stockcar mag dan bijna gereed zijn, dit betekend echter niet dat de heren kunnen gaan zitten duimendraaien. De vrachtauto, waarvan de motor tijdens de trip naar Texel de geest heeft gegeven, moet nog gerepareerd worden. De herstelwerkzaamheden van de motor zijn in volle gang, zuigers en cilinderbussen worden vervangen, een klus die zal worden geklaard door Allard en WillemJan.

Team H11 is er weer klaar voor, laat het race seizoen maar beginnen.

Het gehele team wenst alle stockcarliefhebbers een fantastisch 2008 stockcar-jaar toe. Tevens bedanken wij iedereen die trouw onze site heeft gevolgd, gemiddeld zo'n 2000 per maand.